---

6ο τεύχος-Ποδήλατο
2 χρώματα (black, PANTONE 804 U) (24 σέλιδο με καρφίτσα)

Open publication - Free publishing - More astidromos

Το ποδήλατο τελικά ξεχνιέται.
Όταν φεύγει αυτός που σε κράταγε από πίσω και δε φαινόταν.
Όταν προσπαθείς να μπεις στη ρόδα και να αλλάξεις τη φορά της.
Τότε μαθαίνεις ποδήλατο.
Μην κοιτάξεις πίσω.
Η ρόδα γυρνά μονάχη.
Το νου σου στο τιμόνι και τα μυαλά στα πέταλα.

---

5ο τεύχος-Κουλοχέρης
1 χρώμα (24 σέλιδο με καρφίτσα)

Open publication - Free publishing - More kouloxeris

Το παιχνίδι είναι εύκολο… απλοϊκό ή μάλλον γελοίο. Όλα τα ονόματα μέσα στο κουτί, ποιος θα είναι ο νικητής… ποιος θα «φέρει» τέσσερα κοινά για τη νίκη… Ποιος θα προσπαθήσει να «ρεφάρει» με επιτυχία… Ο μοχλός κατεβαίνει… όλα γυρίζουν… ανακατεύονται ασταμάτητα μέσα στο κουτί. Σε ποιον τελικά θα δώσει τη χαρά το μικρό δολάριο, το μήλο, το εφτάρι, το… η… ο… Σε ποιον; Σ’ αυτόν που θα επιλέξει ο «κουλο- χέρης» τυχαία, απερίσκεπτα ίσως… ή μάλλον φανατικά… χωρίς συνειδητή επιλογή… χωρίς άποψη…

---

4o τεύχος-PLACEBO
2 χρώματα (black, magenta)



Στην ερώτηση πολλών αναγνωστών τι είναι ακριβώς ο Αστυδρόμος δίνουμε την απάντηση μέσα από ένα e-mail που λάβαμε από φίλο που συμμετέχει ενεργά στην προσπάθειά μας: «Σε ό,τι αφορά το δικό μου κείμενο θέλω προκαταβολικά να πω ότι χαίρομαι που μου δίνεται η ευκαιρία να εκφράζομαι ελεύθερα. Το έχω ανάγκη μέσα στην τυποποίηση και στη λογοκρισία της καθημερινότητας, που μου δένει το στόμα και που πολλές φορές, όταν τ’ ανοίγω, απολύομαι ή γίνομαι ενοχλητικός και δυσάρεστος.»

---

3o τεύχος-Δορυφόρος
2 χρώματα (black, pantone 877 U)



Κρίμα που δε συναντηθήκαμε
εκείνη τη μέρα στον Άρδα.
Που σεργιανούσα
μόνος στο Δέλτα.
Να γυρνάω στη Δαδιά
και αυτή να με διώχνει.
Ερημιά στο Σουφλί
όπως τα επισκεπτήρια
της θητείας μου.
Και έπειτα είχαμε ονειρευτεί
να καταλήγαμε στις Πρέσπες,
με στάση το μεσημεράκι
στη Δοϊράνη.
Κρίμα που δε συναντηθήκαμε
εκείνη τη μέρα
… οι φίλοι.

---

---

2o τεύχος-Spam
2 χρώματα (black, yellow)



Το έντυπο διανέμεται δωρεάν. Κάθε φορά έχει και ένα διαφορετικό θέμα γύρω από το οποίο κινούνται τα κείμενα που περιέχονται. Η ιδέα της κυκλοφορίας ενός τέτοιου εντύπου έγκειται από τη μια στην ελεύθερη έκφραση και από την άλλη (αφού διατίθεται σε τεύχη) σε ένα μικρό σχολιασμό της πραγματικότητας όπως την βιώνει ο καθένας και η καθεμία από εμάς. Προσωπικές απόψεις, βιώματα χωρίς όνειρα γενίκευσης, μιας και η αλήθεια πρώτα βιώνεται υποκειμενικά και σε δεύτερο επίπεδο κρίνεται συλλογικά. Κείμενα ως επί το πλείστον με φαντασιώσεις λογοτεχνίας. Σε έντυπη μορφή γιατί η ηλεκτρονική μας κουράζει, όπως και η απομόνωση.

---

1o τεύχος-Ψυγείο
2 χρώματα (black, cyan)



Κάθε προσπάθεια ενάντια στο θάνατο
κάθε ενοχή τον φλερτάρει.
Στην πρώτη ρουφηξιά τον έχεις τον κερατά.
Μόλις το σβήνεις σου χαμογελάει.
Σε γνωρίζω, αδερφέ μου, από την εξέδρα,
χρόνια στο πέταλο, από τις πλατείες,
από κάθε είδους εξετάσεις.
Γι’ αυτό ανάψαμε μια φωτιά
αποφασίσαμε να μη τη βάλουμε στο ψυγείο.
Νισάφι η συντήρηση. Να τη σπείρουμε.
Τα απογεύματα...του Αϊ Γιάννη… θυμήσου…
τεράστιες φωτιές… μικροκαμωμένοι εμείς.
Δώσε το χέρι σου… «φοβάμαι»… μη φοβάσαι…
«θα καούμε»…ποτέ δε θα καούμε…
και ξανά…και ξανά… νικητές.