Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012


7ο τεύχος-Σήψη
1 χρώμα (32 σέλιδο με καρφίτσα)
χαρτί σαμουά, σομόν γραφής
Είδες το μαχαίρι να μπήγεται. Είπες και τι έγινε; Δικό μου είναι το χέρι; Για ποιον δουλεύει αυτό το χέρι; Για μένα; Μήπως είμαι κανένας κουλοχέρης που σκέφτεται τα γλυκά του ψυγείου σαν spam για τα δόντια του; Νομίζω ότι έχω χέρια αλλά ξέχασα να κάνω ποδήλατο; Πόσα placebo κάνουν μία ασπιρίνη πια; Και τώρα η πληγή έπαψε να ματώνει. Τα νύχια μπήγονται στο δέρμα για να δαμάσουν τον πόνο. Τα κολοβακτηρίδια και οι ψευδομονάδες εγκαθίστανται στα 5 δάχτυλα της παλάμης. Η Κλεμπσιέλα σου χαμογελάει με το τερηδονιασμένο στόμα της και θες να ξεράσεις την ζωή σου μέσα σε ένα καζάνι με καυτό λάδι. Ο αρχιδιάβολος ακονίζει την τρίαινα και σε ρωτάει ευγενικά: Θα μπεις ή έχεις να δώσεις κάτι παραπάνω για να σε στείλουμε στα χαμάμ του παραδείσου; Αλλά ποιος είπε ότι ο κόσμος είναι διαβολικά πλασμένος; Κι αντίστροφα: (για)τι ακριβώς πρέπει να πληρώσω για να παραμείνω σε έναν χρεοκοπημένο παράδεισο;